ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ
Οι Σειρήνες της Σελήνης - Ο Ήλιος των Ήλιων - Η Μουσική του Σύμπαντος
Κατηγορίες:
Tιμή:
 10.00 €
Εκδότης:
 e-bookshop.gr
Σελ. (PDF):
 352
ISBN:
 978-960-9520-17-1
Βαθμολογία:
  • ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ...

    ΟΙ ΣΕΙΡΗΝΕΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

     

    2 1 o ς  Α ι ώ ν α ς

     

    Σ ε λ ή ν η

     

    Α ι θ ε ρ ι κ ό ς  Κ ό σ μ ο ς

     

    ...Η σαραντάχρονη... ξανθιά κυρία...

    ...όρθια στο παράθυρο...

    -στην Νέα Υόρκη-

    ...κοιτάζει τ’ ολόγιομο Φεγγάρι...

    ...στον νυχτερινό ουρανό...

     

    ...Γυρίζει αργά προς το δωμάτιο...

    του Μαέστρου Νταίηβιντ Γουώρρεν...

     

    ...Στον τοίχο...

    ...το μαύρο Όργανο της Μελωδίας του Θανάτου...

     

    ...Απέναντι...

    ...στον άλλο τοίχο ολόκληρο...

    ...νέος πίνακας της Ερήμου με τις Πυραμίδες...

     

    ...Βλέπει επάνω στο κρεβάτι το Μωβ Βιολί...

     

    ...Πλησιάζει...

     

    ...Το αγγίζει απαλά... με το Αριστερό της χέρι...

     

    ...Στα έγκατα της Προαιώνιας Ύπαρξής της...

    ...ακούγεται η Φωνή της...

     

    «...Μέσα σε Αριστερόχειρα μόνο ζει...

     

    ...η Μελωδία του Θανάτου...»

     

    ...Ο ήχος της Μελωδίας του Μωβ Βιολιού... ακούγεται για λίγο...

     

    ...Σε λίγο... οι ήχοι της Μελωδίας του Θανάτου... με Όργανο... φθάνουν σαν απάντηση... από τον νυχτερινό ουρανό...

     

    Η κυρία... αφήνει το Μωβ Βιολί... επάνω στο κρεβάτι...

     

    Σε κατάσταση έκστασης... πλησιάζει στο παράθυρο...

     

    Κοιτάζει... πάλι την Πανσέληνο...

     

    Οι ήχοι της Μελωδίας του Θανάτου... αρχίζουν να απλώνονται... σε όλον τον ουρανό...

     

    Μέσα της... κάτι συμβαίνει... Νοιώθει τους κραδασμούς της Μελωδίας... την ύπαρξή της να δονούν...

     

    Γυρίζει προς το δωμάτιο...

     

    Αρχίζει να πηγαινοέρχεται αδιέξοδα...

     

    Η Μελωδία... απ’ έξω... δυναμώνει...

     

    Ανάβουν τα φώτα όλης της πόλης... Ανοίγουν τα παράθυρα... Όλοι κοιτάζουν... προς τον ουρανό...

     

    Φωνές... απόκοσμες... από ψηλά... ακούγονται...

     

    Ω, Θάνατε! Ω, Θάνατε!

    Αρχή και Τέλος της Ζωής!

    Όλοι οι θνητοί σε τρέμουν.

     

    Ενσαρκωμένα πνεύματα

    σε σώματα φθαρτά.

     

    Η ξανθιά κυρία... πηγαίνει προς το παράθυρο...

     

    Κοιτάζει πάλι... τ’ ολόγιομο Φεγγάρι...

     

    Οι φωνές... της Μελωδίας του Θανάτου... συνεχίζουν...

     

    Αιώνιος ο Κύκλος της Ζωής και του Θανάτου!

    Σκοτάδι. Φως. Φως και Σκοτάδι Ένα!

    Ο Θάνατος, πηγή Ζωής

    για τον καθένα.

     

    Νοιώθει... την αναστατωμένη πόλη... μέσα της...

     

    Αισθάνεται να την πνίγει... Κοιτάζει το Μωβ Βιολί...

     

    Νέες ρωγμές... αρχίζουν να εμφανίζονται... Απ’ έξω... η Μελωδία... συνεχίζει...

     

    Στον Κύκλο Αυτόν τον Τρομερό,

    τον Μέγα Νόμο τον Συμπαντικό,

    όλα υπακούουν!

     

    Η Μελωδία... αρχίζει να απλώνεται... σε όλη την Γη...

    Σε όλα τα κράτη... Σε όλες τις φυλές...

    Σε όλες τις γλώσσες του κόσμου...

     

    Στο Μωβ Βιολί... οι ρωγμές πληθαίνουν... Οι χορδές σπάνουν...

     

    Η κυρία τρέμει ολόκληρη... Οι κραδασμοί της Μελωδίας την κλονίζουν... Πέφτει στο κρεβάτι...

     

    Ο Χρόνος, Μέγας Δουλευτής,

    Θάνατο φτιάχνει απ’ την Ζωή.

    Ζωή από τον Θάνατο!

     

    Η Μελωδία... αγκαλιάζει... όλη την Γη...

     

    Σε όλο τον κόσμο... όλα και όλοι... σταματούν...

     

    Κοιτάζουν... προς τον ουρανό...

     

    Εκστατικά... σαν μαγεμένοι ακούν... την ουράνια Μελωδία του Θανάτου...

     

    Το Μωβ Βιολί... αρχίζει να σπάζει... Η κυρία αρχίζει να σφαδάζει...

     

    Ω, Θάνατε! Ω, Θάνατε!

    Αρχή και Τέλος της Ζωής!

    Ω, Θάνατε! Ω, Θάνατε!

    Ζωής Αρχή και Τέλος!!!

     

    Οι τελευταίες νότες της Μελωδίας... αρχίζουν να ακούγονται... σπασμωδικά... παράφωνα... Σαν ένα αόρατο... Συμπαντικό Όργανο... να σβήνει... να πεθαίνει...

     

    Το Μωβ Βιολί -νεκρό- κομμάτια επάνω στο κρεβάτι...

     

    Η ξανθιά κυρία τρέμει... κλονίζεται από τους σπασμούς... όπως οι τελευταίες... παράφωνες νότες...

     

    Δονείται... όπως... δονούνται αυτές... Σβήνει... όπως... σβήνουν αυτές...

     

    Η ξανθιά κυρία...

    -η Ενσαρκωμένη Μελωδία του Θανάτου-

    σβήνει... πεθαίνει...

     

    ...Όλοι οι άνθρωποι... ...σε όλη την Γη...

    ...με δέος κοιτάζουν προς τον ουρανό...

    ...ακούγοντας...

    ...την Μελωδία του Θανάτου να πεθαίνει...

     

    ...Κι ενώ οι τελευταίοι κραδασμοί της...

    ...ηχούν στο Διάστημα και στην Σελήνη...

    ...στην επιφάνεια της...

     

    ...αρχίζουν να σχηματίζονται αμυδρά...

    ...σαν φλόγες γαλάζιες... 

    ...που λικνίζονται και αλλάζουνε μορφή... 

    ...αιθέριες... αιλουροειδείς... αλλόκοτες...

    Σεληνιακές Υπάρξεις...

     

    ...Οι τελευταίοι απόηχοι... της Μελωδίας του Θανάτου... σβήνουν...

     

    Οι Σεληνιακές Υπάρξεις... με μια παλλόμενη ενέργεια... παίρνουν μορφή...

     

    Αρχίζουν να αιωρούνται... σε αργή κίνηση... κυματιστά...

     

    Σαν άνεμος... αιθερικός... να φυσά... στην χωρίς ατμόσφαιρα... επιφάνεια της Σελήνης...

     

    Οι Υπάρξεις πληθαίνουν... αρχίζουν να γίνονται πολλές... στρατός ολόκληρος...

     

    Πάλλονται... με μια αίσθηση αναμονής... έτοιμες να ξεχυθούν μπροστά... στην ερημική επιφάνεια της Σελήνης...

     

    Πολύ αργά... ανεπαίσθητα... ένας απόκοσμος συριγμός... αρχίζει να ηχεί...

     

    Ο συριγμός πληθαίνει... γίνονται πολλοί... δυναμώνουν...

     

    Με μια αίσθηση επίθεσης... οι Υπάρξεις ξεχύνονται μπροστά... Σαν μια αόρατη δύναμη... να τις έλκει...

     

    Αρχίζουν μια περιπλάνηση... στον αιθερικό κόσμο της Σελήνης...

     

    Οι συριγμοί... αρχίζουν να φθάνουν... πολύ αμυδρά... απόμακρα... στην επιφάνεια της Γης... με μια ανεπαίσθητη αίσθηση ψευδαίσθησης... αν ακούγονται ή όχι...

     

    *   *   *

     

    Ο ΗΛΙΟΣ ΤΩΝ ΗΛΙΩΝ

     

    Ο   Κ ε ν τ ρ ι κ ό ς   Ή λ ι ο ς   τ ο υ   Σ ύ μ π α ν τ ο ς

     

    Ο Ουρανός της Λύτρωσης...

    αγγίζει τον Κεντρικό Ήλιο του Σύμπαντος...

     

    Εκεί ζουν οι Ανώτερες Ηλιακές Υπάρξεις...

     

    Γύρω του περιφέρονται οι Γαλαξίες...

    με τα Ηλιακά Συστήματα...

    τους Πλανήτες και τους Δορυφόρους...

     

    Οι Ανώτερες Ηλιακές Υπάρξεις...

    -από φωτιά-

    κυκλοφορούν στον ασύλληπτο σε μέγεθος...

    Κεντρικό Ήλιο του Σύμπαντος...

    Στην επιφάνειά του... μέσα του... και στον Πυρήνα του...

     

    Στον Πυρήνα βρίσκεται η Ψυχή του Σύμπαντος...

     

    Οι Οντότητες...

    κυκλοφορούν ανάλογα με την υπαρξιακή τους κατάσταση...

     

    Στον Πυρήνα ζουν οι Απόλυτες Οντότητες...

     

    Οι Ελεύθερες Υπάρξεις...

    του αιθερικού... αόρατου κόσμου... της Σελήνης...

    πλησιάζουν προς τον Κεντρικό Ήλιο...

     

    Χορωδιακές φωνές... ακούγονται... από τον Πυρήνα... από το κύριο σώμα... και από την επιφάνεια του Ήλιου...

     

    Εμείς!...

    Οι Ηλιακές Υπάρξεις!...

     

    Φωτιές εμείς!...

    Μες στην φωτιά του Ήλιου ζούμε!...

     

    Γύρω του... Μέσα του... Βαθειά...

    Μες στον Πυρήνα του...

    Ελεύθερες κυκλοφορούμε!...

     

    Η Ουσία του!...

    Ζωή Φωτιάς!... Ζωή από Φως!...

    Μας δίνει!...

     

    Οι αιθερικές... Ελεύθερες Υπάρξεις... φθάνουν κοντά...

     

    Ακούνε σε έκσταση... το χορωδιακό τραγούδι...

     

    Οι Ηλιακές Υπάρξεις... της επιφάνειας του Κεντρικού Ήλιου... περιφέρονται γύρω του...

     

    Οι αιθερικές... Ελεύθερες Υπάρξεις... αιωρούμενες... αρχίζουν ένα ταξίδι... στην απέραντη επιφάνεια... του Κεντρικού Ήλιου του Σύμπαντος...

     

    Μες στον Πυρήνα του Κεντρικού Ήλιου... -η Ψυχή του Σύμπαντος- νοιώθει κάθε στιγμή... τα μηνύματα που φθάνουν... απ’ όλες τις γωνιές... του άπειρου Διαστήματος...

     

    Μέσα του... οι αμέτρητοι... ήχοι και κραδασμοί... που φθάνουνε από παντού... άλλοτε ηρεμούν... και άλλοτε... συγκλονίζουν την ύπαρξή του...

     

    Οι ελάχιστες... Απόλυτες Οντότητες... ζώντας μες στον Πυρήνα... συμπάσχουνε μαζί του...

     

    Έξω από τον Πυρήνα... η ασύλληπτη σε όγκο περιοχή... του κυρίως σώματος του Κεντρικού Ήλιου...

     

    Εκεί ζουν... οι Μεσαίες Ηλιακές Υπάρξεις...

     

    Οι αιθερικές... Ελεύθερες Υπάρξεις... συνεχίζουν το ταξίδι τους... επάνω από την επιφάνεια του Κεντρικού Ήλιου...

     

    Σε έκσταση μεγάλη... αρχίζουν να τραγουδούν...

     

    Η ελευθερία μέσα μας...

    την ευτυχία...

    νοιώθουμε ν’ αγγίζει...

     

    Μια ευτυχία... ανείπωτη...

    πλημμυρισμένη...

    στο εκτυφλωτικό αυτό Φως!...

     

    Οι αιθερικές... Ελεύθερες Υπάρξεις... συνεχίζουν το ταξίδι τους... επάνω από την επιφάνεια... του Κεντρικού Ήλιου...

     

    Στον Ήλιο τον απέραντο...

     μια δύναμη ατέλειωτη...

    μας ταξιδεύει...

     

    Ο Χρόνος...

    γύρω μας... μέσα μας...

    έπαψε να υπάρχει...

     

    Μες στον Πυρήνα... οι Οντότητες... αρχίζουν χορωδιακό τραγούδι...

     

     Μες στον Πυρήνα!...

    Εδώ!...

    Η Ψυχή του Σύμπαντος!...

     

    Όλα τα βλέπει!... Όλα τ’ ακούει!...

    Όλα τα αισθάνεται!...

     

    Σ’ όλο το Σύμπαν!...

    Ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει!...

     

    Αόρατα και ορατά!...

     

    Της ύπαρξής τους... ψάχνουν... την αιτία να βρουν!...

     

    Χωρίς...

    Ποτέ!... Κανείς!...

    Την Ψυχή αυτήν να γνωρίσει!...

     

    *   *   *

     

    Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

     

    Ο Κεντρικός Ήλιος του Σύμπαντος...

    αόρατος...

    συνεχίζει να υπάρχει...

     

    Η συμπιεσμένη Ύλη μέσα του... άπειρους κοσμικούς αιώνες ζει... από το παρελθόν... μες στον Πυρήνα του... όταν είχε χαθεί...

     

    Το Διαστημικό Κενό... είναι... σε αιώνια ηρεμία...

     

    Οι μνήμες... μέσα του... ξυπνάνε... ένα τραγούδι... που... πριν... άπειρους... κοσμικούς αιώνες... είχε γεννηθεί...

     

    Οι ήχοι... μέσα του... αρχίζουν να ζωντανεύουν...

     

    Η αιώνια ηρεμία μου...

    είχε χαθεί...

    άπειρους... κοσμικούς αιώνες...

     

    Φωτιές... Νερά...

     

    Αέρια... Σκόνη...

     

    Τάραζαν την γαλήνη μου...

     

    Αιώνες... τώρα...

     

    απέραντη ηρεμία...

     

    σε όλη την ύπαρξή μου... έχει απλωθεί παντού...

     

    Σιωπή... παντοτινή...

    για άπειρους... κοσμικούς αιώνες...

     

    Η συμπιεσμένη Ύλη... μες στον Πυρήνα του Κεντρικού Ήλιου... ζει σε λήθαργο...

     

    Όλα τα Άτομα της Ύλης... μέσα της... συμπιεσμένα... σε μια απειροελάχιστη... κοσμική φυλακή... αρχίζουν... να αφυπνίζονται... Θέλουν να ελευθερωθούν...

     

    ...Επαναστατούν...

     

    ...Νέα... Μεγάλη Έκρηξη... ακολουθεί...

     

    Μες... στον αέναο κύκλο... των εκρήξεων και των συμπιέσεων... της Συμπαντικής Ύλης...

     

    Η συμπιεσμένη Ύλη... με ασύλληπτη ταχύτητα... αρχίζει να διαχέεται στο απέραντο... Διαστημικό Κενό...

     

    Νέος... συμπαντικός κύκλος... ξαναρχίζει...

     

    Νέοι κοσμικοί αιώνες... αρχίζουν την πορεία τους...

     

    Μες στο απέραντο... Διαστημικό Κενό... νέες γεννήσεις εμφανίζονται...

     

    Γαλαξιών... Αστεριών... Πλανητών... Δορυφόρων… Αστεροειδών... Κομητών... Αστρικής Σκόνης…

     

    Η ιστορία του Νέου Σύμπαντος... αρχίζει...

     

    Στην διαδρομή του Χρόνου... η Συμπαντική Ύλη... με συνεχείς συνθέσεις και αποσυνθέσεις των στοιχείων της... αλλάζει άπειρες μορφές... Μορφές διάφορες... που ζητούν να δουν... ν’ ακούσουν τον εαυτό τους...

     

    Τέτοιες μορφές... σε πολλούς Πλανήτες... εμφανίζονται...

     

    Οι κοσμικοί αιώνες... συνεχίζουν την πορεία τους...

     

    Οι διάφορες... ευφυείς μορφές της Ύλης... που έχουν εμφανιστεί... θέλουν να εκφραστούν... Να δώσουν νόημα... στην ύπαρξή τους...

     

    Αρχίζουν να δίνουν στην Ύλη... διάφορες μορφές...

    Aνάγλυφες... Τρισδιάστατες...

    Επίπεδες... Σε δύο διαστάσεις...

    Αυτές... που σε άλλους κόσμους... έλεγαν... «Γλυπτική...» «Ζωγραφική...»

     

    Η αγωνία... της έκφρασης της ύπαρξης... ψάχνει πολύ βαθειά... Βυθίζεται... μες στους απόηχους... κραδασμούς της...

    Κραδασμούς... που εκφράζουν... το ίδιο το νόημα της ζωής... Την ουσία της ύπαρξής της...

    Αυτό... που σε άλλους κόσμους... έλεγαν... «Μουσική...»

     

    Τέτοια όντα... στο Νέο Σύμπαν... σε πολλούς Πλανήτες... Δορυφόρους... αγωνίζονται... να δώσουν άυλη μορφή... μες από ήχους διάφορους... που δονούν την ύπαρξή τους...

     

    Νοιώθουν... πως θέλουν... μες από ήχους να εκφράσουν... αυτά που αισθάνονται... που βλέπουν... που ακούν...

     

    Όλο τον κόσμο... της μεταβαλλόμενης κοσμικής Ύλης...

     

    Η προ-συμπαντική τέχνη... αρχίζει... την νέα πορεία της...

     

    Η Μουσική... μέσα τους... έχει γεννηθεί...

     

Η επιχείρηση ενισχύθηκε για τον εκσυγχρονισμό της στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ψηφιακή Σύγκλιση" και του ΠΕΠ Αττικής
Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαικής Ένωσης